De laatste loodjes

Deze keer moet ik beginnen met het aanbieden van mijn excuses! Met de zin “Binnenkort komt het gevolg” sloot ik mijn laatste blog af… binnenkort is al bijna zeven weken geleden. En hiermee heb ik het mezelf ook niet makkelijk gemaakt. In de tussentijd heb ik alweer vele activiteiten ondernomen en elke keer was het weer een groot feest. Dat blijft hier in Kaapstad en omgeving, het avontuur blijft zijn weg volgen en ik geniet nog steeds!

Om te beginnen zal ik vertellen hoe stage verloopt, uiteraard mijn hoofdactiviteit hier. Op het moment ben ik met Sanne de laatste puntjes op de i aan het zetten en dat is knallen! Door de maanden heen waren Sanne en ik aardig op onszelf aangewezen, zelf hebben we ondervonden dat coachen niet vanzelf gaat, dat het ontwikkelen van sessies een uitdaging is, negen uur per dag werken ook iets anders is dan naar school gaan enzovoort. Twee weken geleden zijn we moet onze stage begeleidster het gesprek aangegaan hoe we proces aan afronden. Het ontwikkelde ‘Guidebook’ werk bekeken en de nodige feedback werd gegeven, heerlijke feedback! Daar leer je zo veel van het is machtig interessant… maar het komt wel laat. De laatste sessies met de leerlingen had ik al gehad en van toepassen is dus geen sprake meer. Op het moment zijn we de feedback aan het verwerken en de rapporten van de leerlingen naar de scholen aan het sturen. Voor sommige leerlingen wordt er een plan bedacht om het coach project voort te zetten en zo zijn Sanne en ik dus hard bezig onze stage goed af te ronden. Hierbij lach ik ondanks de drukte nog steeds Stage is heel gezellig, het contact met al onze (±30) collega’s is genieten voor mij, samen lachen, praten, zingen, elkaar voor de gek houden en natuurlijk samen werken. De sfeer is heerlijk en ik haal er veel energie uit. Ik ga dat ook zeker missen.

Wat heb ik nog meer in de tussentijd gedaan… weetje, ik ga het mezelf wat makkelijk maken. Ik vertel het niet, maar bewaar het voor als ik terug ben! Zo blijft het voor jullie ook nog een beetje een verrassing. Wel zal ik foto’s plaatsen, dan hebben jullie een beetje een idee.

Mijn plannen voor de komende vier weken zijn ook bekend. Ik ga naar Malawi! Daar wonen Erik en Naomi met hun dochter Fenna (Erik is de broer van Frank). Wat ik daar ga doen is nog niet helemaal helder, maar ik heb er onwijs veel zin in! Na die vier weken komt mijn vader naar Kaapstad. Ik ga laten zien wat ik hier heb gedaan en hopelijk zal er nog een minitrip achteraan geplakt worden. Genoeg plannen nog deze laatste zes weken! Morgen hebben we een afscheidsfeest met alle collega’s. Ergens heel leuk, ergens niet..

Liefs, Sanne-Marije

Lionspark Paarl

Lionspark Paarl

Kaapstad, Tafelberg op achtergrond

Safari Kudu

Safari Giraf

Uitgaan Cape Town

Robbeneiland

Paardrijden at beach

Life Choices Collega's (niet alle)

Western Cape

Het is alweer weken geleden dat ik jullie heb laten weten wat ik allemaal uitspook en dus hoogste tijd dat ik jullie weer ga informeren over mijn afgelopen bezigheden. En dat zijn er niet weinig!

De maand April zijn we van start gegaan met mede de kick-off van het Cape Town international Jazz Festival 2009 (Vroeger beter bekent als North Sea Jazz Festival Cape Town). Deze kick-off is gratis en hierbij dus speciaal voor de mensen die het grote evenement bestaande uit twee dagen niet kunnen betalen. Het gonsde al door de Lodge dat Pete Philly&Perquiste (een Nederlandse hiphop band) ook van de partij zouden zijn. Dat lieten wij ons geen twee keer zeggen en samen met mijn huisgenoten heb ik die avond genoten van de heerlijke muziek midden in Kaapstad op Green market Square. Twee dagen later hebben we één van de twee dagen van het Cape Town international Jazz festival bezocht. Ook hier was Peet weer van de partij en andere bekende Afrikaanse artiesten like Goldfish.

Cape Town International Jazz Festival 2009, Kick Off

Cape Town International Jazz Festival, 1e dag

Cape Town International Jazz Festival 2009

De week erop heb ik samen met Sanne het wijndorp Stellenbosch bezocht, dit is een heel mooi dorp met voornamelijk witte huizen omringt door vele en grote wijnvelden. Je ruikt de druiven overal om je heen en dat valt goed in de smaak. Ook zijn we bij Blouberg strand uitgestapt om de o zo bekende foto van de tafelberg te maken.

Stellenbosch

Blouberg Strand - Devilspeak, Tafelberg en Lionshead!

De volgende dag zijn we begonnen met de Road Trip langs de Garden route! Het eerste deel van de route deed zijn naam geen eer aan, zand zand zand, geen bosje te bekennen. We kwamen aan bij Mosselbay waar een wilde zee op ons stond te wachten. Hoge donkere golven maakte de gure avond compleet, na lang zoeken kwamen we eindelijk aan in een lodge en zijn we na een wel verdiende diner lekker onze bedjes ingedoken. De volgende ochtend hebben we genoten van een lekker ontbijtje naast de kust en zijn we na een fotoshoot bij de nog steeds hoge golven doorgereden naar Nysna om daar…

Mosselbay - by Night and Day

Mosselbay Chicks

Op de mooiste dieren ter wereld te rijden: De Olifant! veertig minuten door een prachtig gebied op een onbeschrijfelijk mooi schepsel. De volgende dag heb ik mijn oude sport weer eens beoefend, paardrijden. Wat een heerlijke ervaring weer. Makkelijk was het niet, maar na een tijdje gereden te hebben had ik de smaak weer te pakken. Galopperend en hard lachend reed ik door het mooie zuiden van Afrika.

Knysna Olifant Park

Paardrijden Plettenberg

Die avond kwamen we aan in Oudtshoorn, hier bleek een festival de stad te hebben bedolven en was geen enkele slaapplek meer over, elk stukje gras was bedekt met tent of slaapzak en het eerst volgende dorp was minimaal 50km verder of terug… Toch probeerde we het bij de eerste B&B die we zagen EN…. Meneer en mevrouw hadden nog een oude caravan staan die ze vanwege ouderdom liever niet verhuurde, maar voor deze liefde meiden graag een uitzondering maakte!

Caravan At Oudtshoorn

Via Route 62 zijn we de volgende ochtend naar het Oudtshoorn Cheetapark gereden. Daar aangekomen kregen we een rondleiding om te eindigen met de vraag of we het leuk zouden vinden om met cheeta’s van twee maanden en witte tijgers van drie maanden oud te knuffelen. Dit lieten we ons geen twee keer zeggen! Na deze leuke ervaring zijn we in een stuk doorgereden naar ons thuis. Dwars door de bergen en mooie uitgestrekte landschappen kwamen we begin van de avond moe en voldaan aan, terug in Cape Town, onze vertrouwde stad.

Cheeta's en Tijgers

Maar van uitrusten is hier geen sprake dus de volgende dag zijn we met de Kloofnek gang (mijn nieuwe huis) naar Kirstenbosch gegaan om van het laatste concert van Goldfish te genieten. Broodjes, kruidenboter, komkommers, watermeloen etc. in de tas en op weg naar de prachtige botanische tuinen. Ook de dag erop was weer gevuld met concerten, het Coke Zero Fest deze keer in Somerset-West. Grote bands als Snow Patrol en Oasis speelde hun nummers voor ons en ook andere Zuid-Afrikaanse grootheden hebben hun talenten laten horen. Het was heerlijk om hier tussen de wijnvelden in het immens mooi Afrika te staan en te genieten van muziek mensen en nieuw gemaakte vrienden! Ik blij het zeggen “Afrika wat maak je mij gelukkig!” Met al deze fantastische activiteiten heb ik nog maar de helft van de maand April gehad. Zeer binnenkort komt het vervolg

Veel liefs!

Goldfish at Kirstenbosch

Kirstenbosch Friends

Coke Zero Festival Line Up

Coke Zero Fest - Snow Patrol

Coke Zero Fest - Group

Coke Zero Fest - Amerikanen

Gelijkenissen

Na ruim twee maanden kunnen wij beide concluderen dat we aardig wat overeenkomsten hebben. Om deze graag met jullie te delen, schrijven wij deze keer samen een blogje over onszelf en de gelijkenissen die wij in onze korte periode van samenzijn hebben geconstateerd.
Te beginnen met onze ouders, die ons Sanne Margaretha en Sanne-Marije hebben genoemd. En Sanne-Marije, die op 04 oktober 1987 is geboren en Sanne M. tien dagen later in datzelfde jaar, 14 oktober 1987. Wij dus beide hetzelfde sterrenbeeld delen, de Weegschaal.

Onze voorliefde voor paardrijden en motorrijden. Daarnaast rijden wij beide erg goed in de auto (zo vinden wij zelf), hebben wij de Chico met gebruiksaanwijzing meer dan onder controle, most of the time, zijn we een van de betere hellingproefrijders en hebben we dezelfde rijstijl. Inparkeren is geen probleem in Kaapstad en zijn bergen, hellingen en heuvels. Wij deinzen nergens voor terug. Het chaotische rijden in Cape Town en omgeving gaat ons goed af en weten wij ieder wit minibusje perfect te ontwijken (deze geven geen aandacht aan passerende auto’s), weten wij ons aan te passen aan de Kaapstadse snelheden (gas!) en gaat het heen-en-weer slingeren om sneller voortgang te boeken richting eindbestemming, uiteraard met herhaaldelijk gebruik van claxon, ons als semi-coureurs af.
Met het samenstellen van de muziek cd voor de Chico werd duidelijk dat onze muzieklijst op de laptops aardig overeenkomt, en wij een steendgoede cd hebben gefabriceerd. Deze cd draaien we heel hard in de Chico speler en zingen wij net zo hard als we kunnen mee met de ramen open en de wind door onze haren, totdat de stembanden zeer doen. Of wij thuis zijn aangekomen. Switchen wij van radiozender om de goede nummers nergens te missen. En het overweldigende gevoel wat wij delen wanneer wij Simon horen zingen (van Nick&Simon), met name het nummer ‘Rosanne’ en zijn articulatie in het algemeen. Ai..

Naast onze prachtige krullen(!) en witte laptops, delen wij ook dezelfde humor. Dagelijks flink lachen, gebeurtenissen een leuke draai geven en elkaar opvangen met de heftige verhalen van de leerlingen. High fiven om een goede grap of een perfecte zet. Het rijden met puntentelling, voor het bosje overstekende voetgangers. Deze gaan in Kaapstad altijd door rood, kijken niet op of om en werpen zichzelf voor de passerende auto’s, in een poging de overkant te behalen. 60 punten voor de hele groep, 50 voor de mannen (die rennen harder), vrouwen 15 punten en kinderen een punt aftrek. Dieren doen we niet, deze zijn vaak al plat als we ze passeren. Klieren op hyves en blogs van huisgenoten; onze favoriete bezigheid op een rustige stagedag. Het maken van placemats, oftewel het plastificeren van uitgeprinte foto’s.
Het voltooien van systematische taken, en dan doelen wij hier letterlijk op het sorteren, stapelen en aan elkaar nieten van papieren. Wordt hoog gewaardeerd en maakt ons zielsgelukkig. Het schrijven to-do-lists voor de dag , het ordenen (en herordenen) van alle documenten die we hier maken.
Delen we de grote voorkeur voor paprika chips. Lays, wel te verstaan. Wat hier enorm wordt gemist omdat Lays Paprika hier niet te verkrijgen is. Hebben wij hiervoor -gelukkig- de paprika tucjes ter vervanging gevonden. Maar momenteel niet meer, want we zijn op dieet Oja, Venz Melkhagelslag valt ook bij beide zeer in de smaak, bij voorkeur op een wit bolletje. Rolo’s, in chocolade- of ijsvorm, hebben wij hier herontdekt. En donuts. Een lekker kopje thee doet wonderen, ‘s ochtends met het wakker worden, gedurende de hele werkdag en ‘s avonds voor de gezelligheid. De voorkeur voor witte, pitloze (!) druiven. En italiaanse salami.

De VW Chico’s, populair onder de Capetonians. Door ons liefst gezien in blauw, maar tegenwoordig keuren wij goudkleurige en paarse Chico’s ook goed. Kaapstadse auto’s met Cape Town nummerplaten laten onze hartjes sneller kloppen. De voorliefde voor oldtimers, en dan de roze/lavendel kleurige Kever met wit, leren bekleding rondcruisend door Kaapstad in het bijzonder (maar de overige oldtimers bevallen ook prima). Het nakijken van bijzonder mooie, nieuwe wagens. Onbetaalbaar, maar klaarblijkelijk in Kaapstad een koopje omdat er bijna belachelijk veel dure, nieuwe wagens de bergen op en af scheuren en Kaapstad onveilig maken (denk hierbij aan Ferrari’s, Porsches, Mercedeses, BMW’s en de nieuwste Audi’s).
De keuze voor een stage in het buitenland, het reizen en de voorliefde voor het Zuid-Afrikaanse land. Het onbeschrijfelijke Kaapstad en zijn omliggende steden, dorpen en gebieden. De ervaringen, avonturen, uitstapjes en gebeurtenissen die we delen.
En dan nog het feit dat Sanne M. in Haarlem is geboren, een echte Mug is, en Sanne-Marije een aantal jaren van haar jeugd in het prachtige Haarlem heeft vertoefd. Wij in onze adolescentie voor de studie Psychologie hebben gekozen en deze wilden voltooien in het vergelijkbare Leiden. De gekozen richting in de Psychologie, de stageopdracht die wordt gedeeld en het werken met kinderen.

P.s. This is alone Sanne-Marije speeking: Mijn ‘Road Trip Story’ komt er snel aan! Blijf het volgen

Kaapstad, wat maak je ons gelukkig!

Het is alweer twee weekenden geleden dat ik op het uiterste puntje van Zuid-Afrika heb gestaan. Maar ik weet het nog als de dag van gister Na een klein uurtje langs de mooie kusten en landschappen van Zuid Afrika gereden te zijn kwamen we aan bij Cape of Good Hope. Dit is een natuurpark waar je zebra’s, bavianen en struisvogels kan spotten. Vol goede moed reden we met zijn vieren het park in… en ja hoor, na een kleine tien minuten zagen we een grote groep met struisvogels!

Na een paar mooie foto’s te hebben geschoten reden we door om het bergje te beklimmen om zo op het uiterste puntje van ZA te komen. Na een half uur klimmen, door harde wind flink tegen gewerkt te zijn en het haar flink ik de klit kwamen we bij de beroemde vuurtoren aan, 9635 km van Amsterdam. Hier stond een onwijs mooi uitzicht op ons te wachten!

Girls at windy Cape Point

Cape Point

Sanne en Sanne at Cape Point

9635 km van Amsterdam

Op de terugweg zijn we even gestopt bij een strandje. Sanne was foto’s aan het maken van de omgeving, ik keek over haar schouder mee en zag plots een groep met bavianen zitten! Een beetje geschrokken van mijn ontdekking gilde ik dat de ramen dicht moesten en de deuren op slot. Ben na een tijdje de auto uitgestapt omdat ze aardig ver zaten. Na een paar stappen er ook gelijk weer terug erin gerend omdat ik er nog twee aan de andere kant van ons gesignaleerd had We hebben genoten van de omgeving en de baboons die lief in het gras aan het strand zaten.

Bavianen

De volgende dag zijn we ’s avonds naar Kirstenbosch geweest. Dit ligt net iets buiten het centrum van Kaapstad. Hier wordt er in de zomer tien weken lang elke zondag concerten gegeven door Zuid Afrikaanse bandjes. Deze avond stond Dirty Skirts op het programma. Met stokbroodjes onder de arm en lekkere sausjes in de tas namen we plaats op de heuvel, op het gras tussen de duizenden mensen die ook van deze avond een heerlijke tijd wilde maken. En heerlijk was het, een leuke band en een fijne sfeer tussen de mensen maakte ook van deze dag weer een zeer geslaagde. En zoals Sanne en ik dan tegenwoordig zeggen: “Kaapstad wat maak je ons gelukkig!”.

Concert Kirstenbosch

Dit hebben we vorig weekend weer goed ervaren. Met Jeroen en Katelijne van 4exchange en een groep van zo’n 25 studenten zijn we vrijdag ochtend in een grote Nomad truck naar Cederbergen in de Western Cape gereden. Cederbergen is een gebied 300 km van Kaapstad en ligt vol mooie rots en berglandschappen. Hier zijn ook de prehistorische San Rock Art te bewonderen. Dit hebben we dan ook de eerste dag gedaan. Na aankomst bij Lodge Oases in de namiddag en een duik in het bijgelegen zwembad zijn we met zijn allen de Rock Art bij Stadsaal gaan bewonderen. Ook hebben we rots partijen beklommen, erg leuk om te doen en wat een uitzicht! ’s Avonds hebben we genoten van een flinke steak van de braai.

De volgende morgen zijn we voor dag en dauw opgestaan, snel het engelse ontbijtje naar binnen gewerkt en met de hele groep de Nomad truck in richting Wolfberg. In een treinformatie begonnen we met de tocht die de komende acht uur zou aanhouden. Al snel werd de grote groep verdeeld in kleinere, ik besloot niet bij de achterblijvers te gaan lopen, maar flink door te stappen met het sportieve clubje. Dit deed ik niet omdat ik nou zo sportief ben, maar als ik tussendoor stops zou maken zou ik nooit boven komen. Wat een heerlijk gevoel had ik na een dik uur, toen ik mijn eerste paar minuutjes nam om te pauzeren! Vol goed moed klom ik verder over de ongerepte stenen en rotblokken. Boven moesten we wachten tot de hele groep weer bij elkaar was, omdat verdwalen op de Cederberg niet een onbekend begrip is.

Na een klein halfuurtje vervolgde wij de tocht, maar niet zoals de eerste klim… deze keer moesten we onze lichamen tussen kloven schuiven, hierbij kon je rugzak zeker niet op je rug blijven, maar gaven we die naar voren aan elkaar door. Schuin mijn lichaam door een zeer donkere kloof wurmend zag ik een paar minuten later weer ‘het’ licht . Al denkend dat het lastige stukje nu wel geweest zou zijn deed ik mijn rugzak weer op. Na vijf minuten weer flink klimmen liepen we tegen een twee meter hoge rotsformatie op, gelukkig was er een sterke kerel die alle meiden (en jongens) omhoog getild heeft, dit liet ik mij natuurlijk geen twee keer zeggen. Zonder enige eigen inspanning liet ik mezelf omhoog tillen Hier verscheen het volgende obstakel en deze kon niet overtroffen worden! Ik zal het proberen uit te leggen; achterstevoren op je rug sleepte je jezelf over de grond onder een rots door, hierbij moest je je adem inhouden om eronder door te komen (om een idee te geven van de ‘hoogte’), hierna probeerde je jezelf in een zittende houding te krijgen en hoopte je dat er aan de andere kant iemand stond om je aan je armen, die je net langs je lichaam naar boven hebt gewurmd, omhoog te trekken. Ik moet zeggen dat ik niet snel bang ben, maar hier moest ik toch wel even slikken. De rest van de tocht was adembenemend mooi, over de berg zijn we naar de Wolfberg Arch gelopen om daaronder van de welverdiende lunch te genieten. De terugweg stelde niks meer voor, behalve de voeten die je bij het afdalen toch wel begon te voelen. Het was een fantastische ervaring en ik voelde me geweldig! ’s Avonds hebben we na het eten de dag afgesloten met een gezellig feestje onder de Melkweg omringd door de vele sterren.

De volgende morgen deed ik mijn ogen open en verwachte immens veel spierpijn, tegen verwachting viel het erg mee. Blij stapte ik mijn bed uit want op het programma stond Maalgat, daar is een waterparadijsje te vinden waar je na een half uurtje rijden en een kleine klim van dertig minuten heerlijk kan genieten van watervalletjes, meertjes en kliffen van vele meters waar je af  kan springen. Hier hebben we een middag goed van gebruik van gemaakt en dat beviel prima na de lange tocht van de dag tevoren. Van de klif van acht meter heb ikzelf nog wat beproefd, als ik die berg al getrotseerd had kon dit er ook nog wel bij

Het was een uitdagend en boeiend weekend en ik heb er met volle teugen van genoten!

Hieronder de foto’s van de Cederbergen trip!

Dag 1

Nomad Truck

In Nomad truck

San Rock Art

Klim bij Stadsaal

Zonsondergang tegen grot

Dag 2

De uit-elkaar-vallende Treinformatie

De Kloof van 15-20 cm breed :S (met flits, het was donker!)

Kloof!

De kloof van bovenaf!

Cederbergen Wildernis

Lopen richting The Arch

Op de berg

Stoffig en moe van het klimmen

De Cederbergen groep!

dag 3

Maalgat Zwemparadijsje

Waterval met Patricia

Eerste Coach gesprekken

De opvallende slippers hebben geholpen! Deze eerste twee weken heb ik de zes leerlingen met hun ogen naar de grond gekregen en hiermee zijn de eerste twee coach sessies van start gegaan! Makkelijk is anders, het coachen ging goed, maar was zeker spannend. In de scholen werd ik goed geholpen door een medewerker of de principal. Die wezen mij een lokaal aan en brachten de leerlingen. De leerlingen zijn enorm verschillend en hun verhalen ook. Van een gangster tot leerlingen die te maken hebben met geweld binnen het gezin. Het ene leerling werkt goed mee aan het programma, bij de andere leerling moet ik veel doen om enige motivatie los te peuteren. Het zijn soms vermoeiende en lastige sessies. Als een leerling niet gemotiveerd is, is het moeilijk om de opdrachten te doen die we ontwikkeld hebben. Sommige leerlingen hebben een ingewikkeld verhaal waar ik niet goed iets mee kan op het moment. Er is een meisje die geslagen wordt thuis, als ze het verhaal vertelt doet het veel met je. Het is heftig om te horen en je maakt het niet op deze manier mee in Nederland. Gelukkig kan ik het met Sanne relativeren en praat ik met de socialworker op stage om te kijken wat voor leerlingen met deze problemen kunnen doen.

De coach gesprekken vinden elke dinsdag en woensdag plaats op de High Schools. Op de overige dagen verwerken we de gedane sessies en ontwikkelen we de komende. Hier hebben we dus drie dagen van negen uur voor. Die maak je daarmee niet vol met het internet zijn we dan ook erg blij. We mailen, hyven en msnen wat af en soms verdwijnen we naar buiten om van de heerlijke zon te genieten.!”.

Een voorproefje

Cape Point 14 maart

Concert Kirstenbosch 15 maart

Artikel Brand Devilspeak 18 maart

Cederbergen 20, 21 en 22 maart

Lieve allemaal!

Hier alvast een voorproefje van mijn afgelopen twee weken Zuid-Afrika. Ik heb nog geen tijd gevonden om een blog te schrijven, maar beloof hierbij dat er deze week een komt Geniet eerst van de nog-niet-zoveel-vertellende-foto’s, hopelijk roept dit spanning op zodat jullie vol verwachting uitkijken naar mijn verhalen!

Liefs en kus, Sanne-Marije

Onwijs opvallend

Bij deze mijn onwijs opvallende ‘slippers’ deze is voor jou Carin!

Opvallend?